تبليغاتX
عشق قصه تلخیست که از نامش گریزانم
اميد آخرين چيزي است که ميميرد...
            پروانه به شمع بوسه زدو بال و پرش سوخت

                                 

                                          بیچاره  از این  عشق فقط  سوختن  آموخت

                                

                                فرق من و پروانه در این است

       

                       پروانه پرش سوخت  ولی من جگرم  سوخت

 

                                                                                          خداوندا به حق شاه مردان

                                                                                         مرا محتاج  نامردان مگردان




لينك ثابت نوشته شده در پنجشنبه بیست و هشتم آذر 1387ساعت 19:18 توسط ..:: حمید ::..

 

اينک زمان رفتن است...
                        اندر ميان مه
                                    کنار سايه هاي سرد
                                                    در جاده اي بي انتها
                                                                        راه مي روم...

 

در اين سکوت تلخ 
                         در صحنه اي غريب
                                                   بي کس،غمگين
                                                                          بي بهانه راه مي روم...


فرياد زنداني بغض و سکوت شب
                                

                                   سرها به زير،پچ پچه ها در عمق تب
                                                   

                                                               اکنون چه سان ناگه،به اين راه مي روم؟


   رنگ فضا سياه
                   ستاره اي ولي نمرد
                                                       اما چرا...
                                                                        سوگوار راه مي روم؟


           محکوم و بي گناه
                                        مصلوب راه خويش

                                                                     سوي افق،خسته

                                                                              به ناگاه مي روم...

اينک زمان رفتن است
                           پايان کار خويش
                                          من بي دل و غريبه در قلب اين زمين
                                                                         سرد و تکيده و بي صدا راه مي روم

    درياب که رسيده ام

                                        اکنون به انتها
                                                        يا رب بگو از چه

                                                                                  در اين راه مي روم...؟




لينك ثابت نوشته شده در سه شنبه چهارم تیر 1387ساعت 10:45 توسط ..:: حمید ::..

 

         بهترين دوران آن بود که با دوست به سر شد

                                                

 محبت ره به دل دادن صفاي سينه مي خواهد 

به ياد  يکديگر بودن  دل  بي کينه  مي خواهد

                                                                            از دوست عزيزم اسدا...پورشبان

 

در اين دنيا نکردم من گناهي      فقط کردم به چشمانت نگاهي

اگر  باشد  نگاه من  گناهي        مجازاتم  بکن  غير  از  جدايي

                                                                               از دوست عزيزم سعيد توانايي

 

گل اگر خشک شود  ساقه اش مي ماند      

                     دوست اگر دور شود خاطره اش مي ماند
         
                                                                                    از دوست عزيزم اميد لطفي

                           

                    کاش سيگار بودم تا رفيقان دودم کنند       

  تهه شمع باشم و نامردان خاموشم کنند

        از دوست عزيزم جواد هواسي فر

 

فراموشت نمي کنم    فراموشم نکن

        از دوست عزيزم اصغر موسايي


 

شايد آن روز که سهراب نوشت

            تا شقايق هست زندگي بايد کرد

                                     خبري از دل پر درد ياس نداشت

                     بايد اين جور نوشت هر گلي باشي

      چه شقايق چه گل پيچک و ياس

                               زندگي اجباريست زندگي بايد کرد

                                                                       از دوست عزيزم مصطفي غفوري

 


آن که در تنهاترين تنهاييم تنهاي تنهايم گذاشت      

                    اي خدا در تنهاترين تنهاييش تنهاي تنهايش نذار

                                                                             از دوست عزيزم حسين دلدار

 

دوستي با هر که کردم خسم مادرزاد شد     

 آشيان  هر جا که  ساختم  لانه صياد شد

                                                                         از دوست عزيزم حسين دل آرام

 


مانده ام در کوچه هاي بي کسي     سنگ قبرم را نمي سازد کسي

سوختم  و  خاکسترم  را  باد  برد      بهترين   يارم   مرا   از   ياد  برد

                                                          از دوست عزيزم مرتضي محمدي

 


رودخانه مي رود و ريگزارش مي ماند      

 دوست مي رود و خاطره اش مي ماند

                                                                         از دوست عزيزم هادي جعفري

 

دوست آن نيست که هر لحظه کنارت باشد      

                دوست آن است که هر لحظه به يادت باشد

                                                                          از دوست عزيزم يونس زريني


من نگويم که مرا از قفس آزاد کنيد   

          قفس برده به باغي و دلم شاد کنيد

                                                                و از دوست عزيزم سيد جواد قريشي


به نام آنکه در معراج غربت      به دلها مي دهد درس محبت

نگاهت با نگاهم هر دو نيکوست     نگاهت مي کنم چون دارمت دوست

                                                                         از دوست عزيزم پرويز الماسي


 

من به مرگم راضي ام اما نمي آيد عجل       

                        بخت بد بين ؛ از عجل هم ناز مي بايد کشيد

                                                                      از دوست عزيزم رسول احمد زاده  

 

 




لينك ثابت نوشته شده در سه شنبه بیستم فروردین 1387ساعت 10:28 توسط ..:: حمید ::..

 

آخر نوبت من شد که

   

        بعد از چند سال غیبت برم

    

 

                      اگه گفتین کجا...؟


      

  آشخوری

 

دلم براتون تنگ شده بود

 

     بعد از ۲۰ روز تازه دارم آپ میکنم

 

 

  برام حتما آپ بزارین

 

          موقعی که اومدم بهتون سر میزنم

 




لينك ثابت نوشته شده در پنجشنبه نهم اسفند 1386ساعت 19:4 توسط ..:: حمید ::..

تو نيستي که ببيني چگونه پيچيده است

 

طنين شعرنگاه تودرترانه من تونيستي که

 

ببيني چگونه ميگردد نسيم روح تو درباغ

 

بيجوانه من

 

چراغ،آيينه ،ديوار بيتو غمگينند.

 

 

تونيستي که ببيني باديوار به مهرباني يک

 

دوست ازتو ميگويم.

 

تونيستي که ببيني چگونه از ديوار جواب

 

ميشنوم و غافلي ازينکه نميداني

 

             دوستت دارم...




لينك ثابت نوشته شده در جمعه دوازدهم بهمن 1386ساعت 2:23 توسط ..:: حمید ::..

 

مني که ساده به خاک افتادم

      بايدم ساده بدي بر بادم

راستي لعنت به من ديوونه که

      به تو قلبم رو چه آسون دادم

تو چطور ميگي که من براي تو کم بودم

      مني که عاشق ترين عاشق عالم بودم




لينك ثابت نوشته شده در یکشنبه هفتم بهمن 1386ساعت 23:33 توسط ..:: حمید ::..

 

اَلسَّلامُ عَلَیکَ یا اَبا عَبدِالله

 

وَ عَلَیَ الاَرواحِ الَّتی حَلَّت بِفِنائِکَ عَلَیکَ مِنی سَلامُ اللهِ اَبَداً ما بقیتُ وَ

 

بَقیَ اللَیلِ وَ النَهارُ وَ لا جَعَلَهُ اللهُ اخِرَ العَهدِ مَنّی لِزیارَتِکُم

 

اَلسَّلامُ عَلَی الحُسَین وَ عَلی عَلی بنِ الحُسَین وَعَلی اَصحابِ الحُسَین

 

 

 

      ما را كه غير داغ غمت ‏بر جبين نبود

    

      نگذشت لحظه‏ اى كه دل ما غمين نبود 
   


    هرچند آسمان به صبورى چو ما نديد

    

     ما را  غمى نبود  كه  اندر كمين نبود 
   

  

    راهى اگر نداشت،  به آزادى  و اميد

   

     رنج اسارت، اينهمه  شور آفرين نبود 
   

   

     اى آفتاب  محمل زينب، كسى چو من

      

     از خرمن زيارت  تو خوشه چين نبود 
   

 

       تقدير  با  سر  تو  مرا  همسفر  نمود

       

         در اين سفر مقدر من غير از اين نبود

   

 

    گر از نگاه  گرم  تو آتش نمى ‏گرفت

    

     در شام و كوفه خطبه من  آتشين نبود 
   

      

        گرشوق سر به چوبه محمل زدن نداشت

        

          زينب پس از تو، زينب محمل نشين نبود 
   

 

     درحيرتم كه بى ‏تو چرا زنده مانده ام

    

     عهديكه با تو بستم از اول چنين  نبود 
   

 

    ده روزه فراق تو، عمرى به ما گذشت

 

    يك عمر بود هجر تو،  يك اربعين نبود

 

 

 

شهادت امام حسین را به تمام دوستان تسلیت میگم

 




لينك ثابت نوشته شده در شنبه بیست و دوم دی 1386ساعت 1:21 توسط ..:: حمید ::..

شکست عهد من و گفت:هرچه بود گذشت

به گریه گفتمش آری ولی چه زود گذشت

 

بهار بود و تو بودی و عشق بود و امید

بهار رفت و تو رفتی و هرچه بود گذشت

 




لينك ثابت نوشته شده در دوشنبه هفدهم دی 1386ساعت 0:41 توسط ..:: حمید ::..

 898

آدمي اگر فقط بخواهد خوشبخت باشد به زودي موفق ميگردد ولي او مي خواهد خوشبخت تر از ديگران باشد و اين مشگل است زيرا او ديگران را خوشبخت تر از انچه هستند تصور ميکند.(مونتسکيو) 
 
خوشبخت کسي است که راه قدر داني خدمت ديگران را بلد است و شادي ديگرانرا به قدر شادي خود حس ميکند.(گوته)


خوشبختي هر روز يکبار در منزل را ميزند ولي بد بختانه صاحب خانه در ان موقع در منزل همسايه است و صداي در را نميشنود.(برناردشاو)


من دريافته ام که انساني هر اندازه که مصمم به خوشبخت زيستن باشد همان اندازه خوشبخت و سعادتمند زندگي خواهد کرد.(ابراهام لينکلن)


براي نيل به خوشبختي هيچ راهي خطاتر از لذت طلبي و کوشش براي درک عيش و نوش و خوشيهاي عالم نيست.(ارتور شوپنهاور)

غنچه خوشبختي در جاي تاريک و بي صدا و گودي پنهان است که بسيار نزديک به ماست ولي ما کمتر از انجا مي گذريم و ان دل خود ماست.(موريس متر لينگ)


خوشبختي يگانه چيزي است که مي توانيم بي اينکه خود داشته باشيم ديگران را از ان بر خور دار کنيم.(کارمن سيلوا)

خوشبخت کسي است که دم را غنيمت ميشمارد و به خود ميگويد من امروز خوشم تا فردا چه پيش ايد.(درايدن) 
 

بسياري از مردم خوشبختي را مي جويند مانند کسي که کلاه خود را که روي سرش مي باشد مي جويد.(لناو)

انسان در اغوش خوشبختي خوشبختي را جستجو ميکند.(دشتي) 
 
4512 

بشر به خوشبختي خيلي زود عادت ميکند و چون خيلي زود عادت ميکند خيلي زود هم فراموش ميکند که خوشبخت است.(اندره موروا)

 
يکي از راههاي خوشبختي اين است که شخص نسبت به کوچکترين نعمتها شکر گذار باشد.(هرشل)


اين قانون طبيعت است که هيچ کس به تنهايي نمي تواند خوشبخت باشد بلکه خوشبختي و سعادت را بايد در سعادت و خوشبختي ديگران جستجو کرد.(ويليام شکسپير)                

68741

به دست اوردن انچه را که ما ارزو داريم موفقيت است اما چيزي را که براي به دست اوردن ان تلاش نمي کنيم خوشبختي است.(لوسيا)

انسان براي خوشبختي خلق شده و خوشبختي از راه کار مفيد حاصل ميشود.(ساموعل اسمايلز)


به عقب نگاه نکنيد ممکن است خوشبختي را که رو به سوي شما دارد از دست بدهيد.(ساچل پيچ) 

خوشبختي و وسايل ان در سازش و هم اهنگي با ديگران به دست مي ايد.(علي وکيلي) 
 
خوشبختي چيزي نيست که ان را حس کنيم فقط بايد ان را به ياد بياوريم.(اوسکارو ايلد




لينك ثابت نوشته شده در یکشنبه بیست و پنجم آذر 1386ساعت 0:29 توسط ..:: حمید ::..

وای باران،

باران

شیشه ی پنجره را باران شست.

از دل من اما ،

چه کسی نقش تو را خواهد شست؟

آسمان سربی رنگ

من درون قفس سرد اتاقم دلتنگ.

می پرد مرغ نگاهم تا دور،

وای باران

باران،

پر مرغان نگاهم را شست...




لينك ثابت نوشته شده در جمعه شانزدهم آذر 1386ساعت 22:40 توسط ..:: حمید ::..